image

Liberator Arni

Liberator Arni

Arni

Hoi! Ik ben Arni, 30 jaar oud, hobby pianist, competitieve schaakspeler, recreatieve atleet, dromerige boekenwurm, old school gamer en globetrotter. Ah, en ik heb ook een ernstige hemofilie A. Maar gelukkig beïnvloedt dat me nauwelijks meer. Deze keer wil ik dingen naar de Duitse sportbadge. Dat is een onderscheiding van de Duitse Olympische sportfederatie voor superieure en veelzijdige fysieke fitheid met betrekking tot uithoudingsvermogen, kracht, snelheid en coördinatie. En dat is wat ik wil!

Coach Jasmin

Hallo, mijn naam is Jasmin Kell, ik ben 35 jaar oud en ben 12 jaar lang de heldin van het dagelijks leven gedurende de dag, om precies te zijn, als senior gerechtssecretaris vertegenwoordig ik de standpunten van Justitie. Nadat ik mijn superheldenkostuum heb uitgetrokken, houd ik ook alles in balans en zorg ik voor mijn gezondheid en mijn lichaam in de geest van de NTL-levensstijl (Never Too Late). Ik train lichaam en geest, terwijl ik gelijkgestemde mensen motiveer en ondersteun om hetzelfde te doen. Dit geldt ook voor Arnie, die ik de hele weg zal ondersteunen en coachen om zijn Duitse sportbadge te halen.

Blog 1: ik kreeg een idee

“Zou ik het nog steeds kunnen?” Dat was de vraag die ik mezelf stelde wanneer ik terugdacht aan mijn oude Duitse sportbadge (German Sports Badge, GSB). Die ene (en enige) badge die ik won op de universiteit, 6 jaar geleden. Niet zo lang geleden zou je kunnen zeggen, maar er is heel wat gebeurd sindsdien. Ik kreeg de diagnose van artrose in mijn linker enkel, en mijn artsen vertelden me dat ik heel voorzichtig moest zijn met bepaalde sporten, in het bijzonder hardlopen en het heffen van zware gewichten. Hoe dan ook… Ik kreeg een idee!

Laten we bewegen

Begrijp me niet verkeerd. Het advies van mijn artsen is altijd al heel belangrijk voor me geweest – en zal dat altijd zijn. Maar ik herinnerde me ook een zin die ik las tijdens mijn jaren aan de universiteit (ik volgde er namelijk een masteropleiding gezondheidspromotie): Niet bewegen is slecht, bewegen is goed, en overbelasting is slecht. Dus, laten we bewegen!

De Duitse Sportbadge 

De GSB is een prijs voor bijzondere lichamelijke fitheid en bestaat uit vier categorieën: uithoudingsvermogen, kracht, snelheid en coördinatie.

image

Blog 2: mijn training

Het plan is om om de dag te trainen, hoewel ik geen strikt trainingsprogramma wil volgen maar naar mijn lichaam wil luisteren. Daarnaast koos ik oefeningen met een laag risico op letsel. Hoewel voor veel van de oefeningen in de GSB er bijvoorbeeld explosieve kracht nodig is (bijv. voor (staand) verspringen, kogelstoten, enz.), wil ik mijn gewrichten tijdens de voorbereiding niet teveel onder druk zetten, en wil ik dergelijke oefeningen vermijden. Daarnaast wil ik alle krachtoefeningen traag en gecontroleerd uitvoeren.

Week 1: We beginnen eraan!

Deze week ging ik twee keer naar een plaatselijk park om te lopen en deed ik thuis krachttraining voor het hele lichaam. Uiteraard is mijn loopprestatie nog steeds heel zwak (ik heb na 15 minuten rust nodig), maar ik heb er alle vertrouwen in dat dit snel zal verbeteren.

Bovendien, en wat veel belangrijker is, ben ik blij jullie te kunnen vertellen dat mijn linker enkel heel goed gereageerd heeft op de training. Ik denk zelfs dat hij beter aanvoelt dan ervoor. Dit gaat interessant worden!

Week 2: Nooit opgeven!

Wanneer je me ziet lopen als een schildpad, is het moeilijk te geloven dat ik ooit in staat was om 8 km in minder dan 30 minuten te lopen. Ik ben echter niet bereid om op te geven! Uithoudingsvermogen, snelheid en kracht komen langzaam maar zeker terug!

Mijn enkel voelt ook steeds beter aan. Nadat ik gelopen heb, voelt het aan alsof er daar iemand aan het “werken” is – klinkt dat raar? Waarschijnlijk wel, maar het is waar. Ik ben echt blij dat ik terug beginnen lopen ben!

Een ander goed bericht: Ik heb een coach, Jasmin, die me wilt helpen met mijn uitdaging. Ik kan niet wachten om de komende weken met haar te beginnen samenwerken!

Week 3-6: Dingen lijken altijd te gebeuren wanneer je ze het minst verwacht…

Wel, dat was absoluut niet gepland. Door ziekte kon ik de voorbije vier weken niet trainen. Ja, ik heb echt een hele maand verloren door een hardnekkige infectie.

image

Blog 3:

Week 7: Nooit opgeven!

Ik ben weer beginnen trainen en probeer terug op gang te raken. Na vier weken in bed te hebben gelegen, zal dat niet eenvoudig worden. Mijn laatste looptocht was in feite een rommeltje: Na 10 minuten gelopen te hebben aan een langzaam ritme, moest ik stoppen door pijn op mijn borst. Ik had deze pijn kunnen negeren, maar na een infectie moet je echt wel voorzichtig zijn.

Opgeven is echter geen optie, ik wil deze sportbadge echt!

image

Week 8: Een ongeluk komt nooit alleen

Meer slecht nieuws: Jasmin nam contact met me op en vertelde me dat ze te maken had met een ernstige tegenslag en me niet kon coachen. Ik begrijp dat volledig en hoop dat ze snel herstelt!

Ondertussen volg ik mijn eigen trainingsschema. Gelukkig is de hartpijn volledig weg. Ik heb ook geen problemen meer om 30 minuten te lopen aan een langzaam tot matig ritme.

image

Week 9-10: Stress

De laatste twee weken waren zeer stresserend: Mijn vrouw en ik gaan binnenkort opnieuw verhuizen van Istanbul, Turkije – waar we sinds 2015 wonen – naar Stuttgart, in Duitsland. Training combineren met het vinden van een nieuwe auto, appartement en job is niet eenvoudig, maar ik kon wat tijd vinden en deed wat lichte oefeningen.

Verder is lopen in de bossen van Duitsland veel leuker dan rondjes lopen in mijn park in Istanbul. Ik hou echt van de geur van de natuur!

Blog 4:

Week 11: Terug in Turkije

Ik besloot om nog maar eens naar Istanbul terug te keren voor drie redenen:

  1. om een paar dagen door te brengen met mijn vrouw, die nog steeds in Turkije moet blijven
  2. om mijn schoonouders opnieuw te bezoeken
  3. om nog eens 30 kg op het vliegtuig terug mee naar Duitsland te brengen ☺

Hoewel deze reis me waardevolle tijd kostte waarin ik niet veel kon trainen, was het absoluut de moeite waard. Lopen was niet mogelijk omdat er teveel wilde (en soms agressieve) honden rondliepen in het dorp waar mijn schoonouders wonen. Die wilde honden hadden me eens achternagezeten en ik wil die ervaring absoluut niet opnieuw meemaken. Ik slaagde er echter wel in om ’s ochtends en ’s avonds 4x25 keer te pompen. GSB komt er bijna aan!

image

Week 12: Nog twee weken te gaan

Terug in Duitsland en aan het trainen! Ik ben zeer blij met de vooruitgang die ik maak en heb er alle vertrouwen in dat ik een goed resultaat zal behalen op de GSB over twee weken.

Dit zullen waarschijnlijk mijn oefeningen zijn:

Uithoudingsvermogen

 

Brons

Zilver

Goud

3 km lopen

18:40 min

16:10 min

14:10 min

Kracht

 

Brons

Zilver

Goud

Staand verspringen

1,85 m

2,10 m

2,35 m

Snelheid

 

Brons

Zilver

Goud

100 m sprinten

16,8 s

15,1 s

13,6 s

Coördinatie

 

Brons

Zilver

Goud

Touwtjespringen

10x

15x

20x


Eerst wilde ik niet touwtjespringen kiezen maar verspringen, omdat ik daar een paar jaar geleden wel goed in was. Wel, laten we zeggen 10-15 jaar geleden, toen ik nog naar school ging… Verspringen is echter waarschijnlijk niet zo geschikt voor mijn linker enkel, dus kocht ik een touw. Nog steeds aan het proberen te weten komen hoe ik erover moet springen…

image

Week 13: Laatste week training

Hier zijn we dan, de laatste week voor de GSB. Ben ik zenuwachtig? Niet echt, ik voel me in feite echt goed en kan niet wachten op de uitdaging. Vandaag, de dag voor de GSB, wilde ik me wat ontspannen en niets doen, maar door de 28 °C en zonneschijn kon ik niet thuis blijven. Ik nam dus mijn fiets en reed naar een rivier. Was een fantastisch idee!

image

Week 14: Dag van de Duitse Sportbadge

Eindelijk, de dag voor mijn uitdaging is aangebroken. Nu zullen we zien of ik goed genoeg ben voor de GSB. Ik begon met touwtjespringen (gekruist) voor coördinatie. 10 reps zijn voldoende voor brons, 15 voor zilver en 20 voor goud. In totaal krijg ik drie pogingen, maar al van de eerste keer slaagde ik erin tot 21 reps te gaan – GOUD!

Op naar oefening nummer 2 – 100 m sprint voor snelheid. Maar net na de start werd ik me bewust van een rare pijn in mijn linker enkel en knie. Daardoor was ik bang om al mijn kracht te gebruiken, en bereikte ik de finish met een tijd van 0:15:59 – brons. Ik hoef deze oefening echter niet te gebruiken, ik kan ook 25 meter zwemmen. Ik zal dat waarschijnlijk later doen…

Voor nu kies ik voor de oefening staand verspringen voor kracht. Als ik 1,85 m haal – dat zou niet al te moeilijk moeten zijn – krijg ik brons, zilver voor 2,10 m en goud voor 2,35 m. Ik rekte mijn bovenlichaam uit, boog door mijn knieën en sprong weg in een explosie: 2 meter en 38,5 cm – opnieuw GOUD!

De oefening 3000 m lopen komt eraan. Door de problemen die ik had met mijn enkel en knie ben ik een beetje zenuwachtig. Ik jog dus een paar meter, oefen voorzichtig druk uit op mijn gewrichten en besef opgelucht dat de pijn weg is. Super, we gaan ervoor! De route die ik heb gekozen is 800 m lang, ik moet dus drie volledige rondes lopen en dan tot de 600 m-lijn. Gelukkig werkten mijn gewrichten, spieren en ademhaling in harmonie terwijl ik bezig was en behaalde ik de finishlijn na 13:39 min. Voor de derde keer goud!

Technisch gezien ben ik klaar met de sportbadge. Maar ik ga nu een binnenzwembad binnen voor nog een oefening: de 25 m zwemmen. Ik wil dit erbij doen omdat ik niet tevreden ben met brons in de categorie snelheid en ik ben er vrij zeker van dat ik dit beter kan. Toen ik aankwam bij het zwembad was er goed en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat het niet heel druk was in het zwembad. Jammer genoeg wil de redder het touw niet verwijderen dat tussen de zwemmers en niet-zwemmers drijft – maar om 25 meter te behalen, moet ik voorbij dat touw! Geen tijd om te klagen, we gaan naar het startblok! Mijn duik is niet zo slecht, net als de crawl, maar dan – zoals verwacht – worstel ik wat bij dat touw en verlies ik kostbare tijd. Na 0:19:96 min haal ik de andere kant en krijg ik zilver.

In totaal kon ik drie keer goud winnen en een keer zilver, dus 11 op 12 punten. Dat is nog steeds goud! Over het algemeen ben ik zeer blij met dat resultaat en kijk ik uit naar een tweede ronde – misschien samen met jou? ☺☺☺☺

Uithoudingsvermogen

 

Brons

Zilver

Goud

Mijn resultaat

3 km lopen

18:40 min

16:10 min

14:10 min

13:39 min

Kracht

 

 

Brons

Zilver

Goud

Mijn resultaat

Staand verspringen

1,85 m

2,10 m

2,35 m

2,385 m

Snelheid

 

 

Brons

Zilver

Goud

Mijn resultaat

25 m zwemmen

16,8 s

15,1 s

13,6 s

19,96 s

Coördinatie

 

 

Brons

Zilver

Goud

Mijn resultaat

Touwtjespringen

10x

15x

20x

21x

image

Blog 5

Deel 5 – Conclusie

”Kan ik het nog steeds?“ Door die vraag begon mijn korte pad naar de Duitse Sportbadge. Een pad met hoogte- en dieptepunten, succes en tegenslag. In het begin was ik niet zeker hoe mijn enkel zou reageren op de verhoogde training die ik wilde doen. De vele kritische feedback verbeterde mijn stemming ook niet echt. Snel nadat ik begon te trainen, besefte ik echter dat mijn gedachten in het prille begin (niet bewegen is slecht, bewegen is goed, overbelasting is slecht) juist waren: Het rare, soms heel pijnlijke gevoel in mijn enkel deed zich amper voor.

Maar begrijp me niet verkeerd, natuurlijk heb ik geen manier gevonden om artrose te genezen. Hoewel het lopen de situatie van mijn enkel zonder twijfel verbeterde, moest ik voorzichtig trainen. Telkens wanneer ik teveel trainde (>4x/week), begonnen mijn enkel en knie pijn te doen – dat was waarschijnlijk mijn persoonlijke “grens”.

Over het algemeen ben ik heel tevreden en dankbaar dat ik heb deelgenomen aan de uitdaging “Liberate Life”. En ik denk dat ik mijn antwoord gevonden heb. ☺

Klik hier om meer te lezen over hoe het is om te leven met hemofilie in verschillende levensfases.